7
Xalqımız öz mədəniyyəti, incəsənəti, milli-mənəvi dəyərləri ilə dünyada tanınmışdır. Milli-mənəvi dəyərlərimizin kökləri çox-çox qədim zamanlara gedib çıxır. XX əsrdə isə xalqımızın mədəni həyatında yeni dövr başlanmışdır. Bu, Ulu Öndər Heydər Əliyevin adı ilə bağlı olan bir dövrdür.Mədəniyyətimizin elə bir sahəsi yoxdur ki, Heydər Əliyev qayğısından bəhrələnməsin. Musiqimiz də, teatrımız da, kino sənətimiz də, heykəltaraşlıq və rəssamlığımız da, xalça sənətimiz də bugünkü inkişafında Ulu Öndərin çox dəyərli ideyalarından bəhrələnib. Heydər Əliyev Azərbaycan mədəniyyətinin inkişafında yeni bir dövrün əsasını qoydu.Ümummilli Lider Azərbaycan mədəniyyətinin, incəsənətinin qüdrətli bilicisi və vurğunu idi. Ölkəmizin tanınmış rəssamları, heykəltaraşları, memarları, istedadlı xalça ustaları Ulu Öndərin ən çox qiymətləndirdiyi sənətkarlar sırasında xüsusi yer tuturdu. Mədəniyyətimiz, milli-mənəvi dəyərlərimiz beynəlxalq aləmdə tanındı. Bu gün Azərbaycanda onlarla sənət adamının-yazıçıların, şairlərin, musiqiçilərin, rəssamların, memarların ev muzeyləri fəaliyyət göstərir. Azərbaycanda ev muzeylərinin yaradılmasının təşəbbüskarı da məhz Heydər Əliyevdir. Müdrik şəxsiyyət həmişə milli mədəniyyətə, onun tarixi qaynaqlarına diqqətlə yanaşırdı. Bu səbəbdən də Azərbaycan mədəniyyətinin son illərdəki tarixi inkişaf yolu məhz Heydər Əliyevin himayəsi və nəzarəti altında davam etmişdir.Heydər Əliyev yalnız yaradıcı sahəyə deyil, onun elmi əsaslarının inkişafına da xüsusi diqqət yetirirdi. Sənətşünaslıq elmi araşdırmaların, monoqrafiyaların, kataloqların nəşri ilə daha sistemli və akademik səviyyəyə yüksəldi. Bu sahədə çalışan alimlər üçün yeni perspektivlər açıldı, beynəlxalq əlaqələr genişləndi.
Onun təşəbbüsü ilə keçirilən sərgilər, simpoziumlar və mədəni tədbirlər Azərbaycan incəsənətinin dünya miqyasında tanıdılmasına xidmət etdi. Beləliklə, milli sənət qlobal mədəniyyət xəzinəsinə daxil oldu. Ulu Öndərimiz Azərbaycanın bütün sahələri üzrə dinamik inkişafa qədəm qoymaqla yanaşı, milli mədəniyyətimizin daha yüksək zirvələr fəth etməsi üçün də möhkəm zəmin yaratmışdır. Bunu statistik məlumatlara müraciət etdikdə görmək mümkündür. Statistikaya görə, 1969-cu ildə respublikamızda 12 peşəkar teatr, 5 konsert müəssisəsi, 2312 kitabxana, 1535 klub müəssisəsi, 17 park, 29 muzey, 79 musiqi məktəbi vardı. Bir rəsm qalereyası belə fəaliyyət göstərmirdi. 2003-cü ildə isə respublikamızın mədəniyyət müəssisələrinin sayı xeyli dərəcədə artmışdır. Həmin dövrdəki məlumatlara görə, ölkəmizdə 27 peşəkar teatr, 13 konsert müəssisəsi, 4124 kitabxana, 3066 klub müəssisəsi, 210 mədəniyyət və istirahət parkı, 159 muzey, 30-dan çox dövlət rəsm qalereyası və bədii sərgi salonu, 232 uşaq musiqi və incəsənət məktəbi fəaliyyət göstərirdi. Ümummilli liderimiz Azərbaycan xalqının milli mədəniyyətinə, onun tarixi qaynaqlarına həmişə böyük diqqətlə yanaşmış, millətin qan yaddaşına hopmuş tarixi şəxsiyyətlərimizin zaman-zaman yaşaması üçün öz qayğısını əsirgəməmişdir.Ulu Öndər Heydər Əliyevin Azərbaycanın mədəniyyət, incəsənət, o cümlədən rəssamlıq və sənətşünaslıq sahələrinin inkişafında müstəsna və tarixi xidmətləri çox olmuşdur. Onun rəhbərliyi dövründə incəsənət dövlət siyasətinin mühüm tərkib hissəsinə çevrilmiş, rəssamların və sənətşünasların fəaliyyəti üçün geniş imkanlar yaradılmışdır.Azərbaycan mədəniyyəti tarixində yer tutan sənət adamlarının yubileylərinin keçirilməsi daim dövlət səviyyəsində təşkil edilir, Respublika miqyaslı sərgilərdə şəxsən iştirakı ilə yaradıcı insanları yeni sənət uğurlarına ruhlandırırdı. Əslində Azərbaycan mədəniyyətinin hər bir nümayəndəsi Heydər Əliyevin simasında özünün əzmkar və yenilməz müdafiəçisini tapmışdı.
Heydər Əliyev Azərbaycan mədəniyyətinin inkişafı üçün sənət adamlarının yaradıcılıq əlaqələrinin genişləndirilməsinə də xüsusi önəm verirdi. Təsadüfi deyil ki, SSRİ Rəssamlıq Akademiyasının 1981-ci il tarixli qurultayı Bakıda keçirildi. Bu önəmli qurultayda çıxış edən Ümummilli liderimiz Azərbaycan rəssamlarının qarşısında xalqa, ölkəyə xidmət baxımından ciddi vəzifələr qoydu. Ulu Öndər mədəniyyət sahəsində yüksək ixtisaslı kadr potensialının formalaşdırılması məsələsinə də xüsusi həssaslıqla yanaşırdı. Bunun nəticəsidir ki, Azərbaycan Dövlət Rəssamlıq Akademiyası 2000-ci ildə məhz dahi rəhbərin təşəbbüsü və dəstəyi ilə fəaliyyətə başladı.
Azərbaycan təsviri incəsənəti tarixində heç bir mütərəqqi hadisə Heydər Əliyevin diqqətindən yayınmayıb. Ölkə mədəniyyətinə məxsus müəlliflərin, əsərlərin dəyərləndirilməsi işində Ulu Öndər sistemli dövlətçilik ənənəsi yaradıb. 1973-cü ildə milli koloritdə işlədiyi üçün keçmiş SSRİ-nin müvafiq qurumları tərəfindən qəbul edilməyən istedadlı rəssam Səttar Bəhlulzadənin əsərinə Dövlət mükafatı verməklə Heydər Əliyev Azərbaycanda sənətadamının daim dövlət qayğısı ilə əhatə olunacağını elan edirdi. Öz növbəsində Azərbaycanın sənət adamları da Heydər Əliyev dühası qarşısında mənəvi borcunu bu möhtəşəm dahiyə məxsus olan şəxsi keyfiyyətləri müxtəlif sənət əsərlərində canlandırmaqla ödəməyə çalışıblar. Bu gün fəxrlə deyə bilərik ki, dünya rəssamlığı və heykəltəraşlığının ən qiymətli sənət inciləri sırasında Ulu Öndərə həsr olunanlar da şedevr sayılır.
Heydər Əliyev sovet dövründə belə milli rəssamlıq ənənələrinin qorunmasına və inkişafına böyük diqqət yetirmişdir. O, rəssamların milli ruhda əsərlər yaratmasını dəstəkləmiş və Azərbaycanın təsviri incəsənətini beynəlxalq aləmdə tanıtmaq üçün şərait yaratmışdır.
Azərbaycan rəssamlıq məktəbinin tarixinin öyrənilməsi, klassik və müasir rəssamların yaradıcılığının tədqiqi məsələləri daim diqqət mərkəzində olmuşdur. Sənətşünasların rəssamların əsərlərini elmi cəhətdən təhlil etmələri və kitablar, kataloqlar nəşr etdirmələri üçün zəmin yaradılmışdır.
Heydər Əliyev rəssamların və sənətşünasların ən yaxın dostu və himayədarı idi. O, istedadlı gənclərin yetişməsinə, rəssamların yaşayış və iş şəraitinin yaxşılaşdırılmasına xüsusi qayğı göstərirdi.
Onun rəhbərliyi illərində rəsm qalereyaları, muzeylər, sərgi salonları təşkil edilmiş, rəssamlar üçün emalatxanalar tikilmişdir.
Rəssamların və sənətşünasların əməyi yüksək qiymətləndirilərək, onlara dövlət mükafatları və fəxri adlar verilmişdir, bu da sənətkarların motivasiyasını artırmışdır. Heydər Əliyevin sənətə münasibəti yalnız bir dövrün deyil, gələcəyin də təməlini qoydu. Bu gün Azərbaycanın müasir rəssamlıq məktəbi onun yaratdığı zəmin üzərində inkişaf edir. Gənc rəssamlar artıq dünya sərgilərində iştirak edir, beynəlxalq müsabiqələrdə qalib gəlirlər.Məhz bu baxışın nəticəsi olaraq yaradılan Azərbaycan Dövlət Rəsm Qalereyası uşaqlar üçün sadəcə bir sərgi məkanı deyil, onların daxili dünyasına açılan qapı oldu. Bu qalereya bir məktəb idi – lakin dərsləri kitablardan deyil, rənglərdən, formadan, kompozisiyadan ibarət idi.
Burada uşaq yalnız baxmırdı ,düşünürdü. O, sadəcə izləmirdi , hiss edirdi. Hər bir əsər onun təxəyyülündə yeni suallar doğurur, yeni ideyalar yaradırdı. Bu isə bədii təfəkkürün formalaşmasının ən təbii və təsirli yoludur.
Heydər Əliyevin uşaqlara ünvanladığı fikirlər bu gün də öz dərinliyi ilə seçilir:
“Hər bir uşağın hərtərəfli inkişaf etmək, milli və ümumbəşəri dəyərlərə uyğun, humanizm və əxlaqi prinsiplər əsasında tərbiyə almaq hüququ vardır.”
Bu fikir yalnız pedaqoji tezis deyil bu, bütöv bir mədəniyyət konsepsiyasıdır. Burada uşaq sadəcə öyrədilən deyil, şəxsiyyət kimi formalaşdırılan varlıqdır. Onun inkişafı yalnız biliklə deyil, həm də estetik zövq, mənəvi dəyərlər və yaradıcılıqla təmin olunmalıdır.
Təsviri incəsənət məşğələləri məhz bu prinsiplərin həyata keçirildiyi ən təsirli sahələrdən biridir. Çünki incəsənət insanı yalnız düşündürmür , onu hiss etdirməyi öyrədir. Hiss etmək isə humanizmin başlanğıcıdır.
Müasir pedaqoji yanaşmalar təsviri incəsənəti artıq yalnız rəsm çəkmə prosesi kimi deyil, dizayn düşüncəsinin formalaşdığı mühit kimi dəyərləndirir. Bu mühitdə uşaq:Formanı anlayır,
Məkan hissini inkişaf etdirir,Estetik və funksional düşünməyi öyrənir,Problemlərə yaradıcı yanaşma qabiliyyəti qazanır
Təsviri incəsənət məşğələləri uşağın həm emosional, həm intellektual, həm də estetik inkişafını təmin edən kompleks bir sistemə çevrilir.
Bu gün fırça tutan bir uşaq sabah peşəkar rəssam olmaya da bilər. Lakin o, mütləq yaradıcı düşünən, estetik zövqə malik, dünyaya fərqli baxan bir insan olacaq. Bu isə hər bir cəmiyyət üçün ən böyük sərvətdir.
Heydər Əliyevin uşaqlara verdiyi dəyər məhz bu baxışdan qaynaqlanırdı. O, sənəti yalnız sənətkar yetişdirmək üçün deyil, insan yetişdirmək üçün vasitə kimi görürdü.
Bu, bir daha sübut edir ki, uzaqgörən siyasət yalnız iqtisadi və siyasi sahədə deyil, mədəniyyət və incəsənətdə də öz bəhrəsini verir.Heydər Əliyevin gənc rəssamların tanıdılması istiqamətində həyata keçirdiyi siyasət yalnız fərdi uğurlara deyil, ümumilikdə milli incəsənətin təbliğinə xidmət edirdi. Gənclərin əsərlərində milli motivlərin qorunması və müasir üslubla təqdim olunması xüsusi diqqət mərkəzində idi.Heydər Əliyevin siyasətində gənc rəssamlara göstərilən diqqət sadəcə formal dəstək deyildi, onların yaradıcılığına dəyər verir, maddi və mənəvi baxımdan stimullaşdırılmasını təmin edirdi. Gənc rəssamların xarici ölkələrdə keçirilən sərgilərdə iştirakı, beynəlxalq layihələrə qoşulması üçün şərait yaradıldı.Mədəniyyət sahəsində qəbul olunan proqramlar, qanunvericilik bazası və həyata keçirilən layihələr incəsənətin bütün sahələrini əhatə edir. Muzeylərin, teatrların, konsert zallarının yenidən qurulması, yeni mədəniyyət ocaqlarının yaradılması bu siyasətin konkret nəticələridir.
Xüsusilə Heydər Əliyev Fondu tərəfindən həyata keçirilən layihələr milli irsin qorunması və təbliğində mühüm rol oynayır. Tarixi abidələrin bərpası, beynəlxalq festivalların təşkili və mədəniyyətlərarası dialoqun təşviqi bu xidmətlərin parlaq nümunəsidir.
Bu, Azərbaycan gənclərinin dünya incəsənətinə inteqrasiyasını sürətləndirdi və milli rəssamlıq məktəbinin sərhədlərini genişləndirdi.Bu yanaşma nəticəsində Azərbaycan rəssamlığı həm öz köklərinə bağlı qaldı, həm də qlobal sənət məkanında rəqabət qabiliyyətli oldu.Bu gün incəsənət yalnız kətan üzərində donmuş rənglər deyil hərəkətdədir, nəfəs alır, texnologiya ilə qovuşur, ideya ilə formalaşır. Rəqəmsal incəsənət, video-art, instalyasiya və performans kimi istiqamətlər Azərbaycan sənət məkanında yeni bir estetik dil yaradıb. Bu dil artıq sərhəd tanımır Bakıdan başlayan bir ideya Parisdə, Tokioda, Nyu-Yorkda öz əksini tapa bilir.
Müasir Azərbaycan rəssamı artıq təkcə rəssam deyil həm filosofdur, həm də zamanın şərhçisidir. Onun əsərlərində bəzən bir şəhərin səsi, bəzən bir insanın sükutu, bəzən isə bütöv bir xalqın taleyi əks olunur.Azərbaycanın zəngin mədəni irsi bu gün həm qorunur, həm də dünya miqyasında tanıdılır. Xalçaçılıq sənəti, muğam, aşıq yaradıcılığı kimi qədim ənənələr beynəlxalq səviyyədə qəbul olunmuş və UNESCO siyahılarına daxil edilmişdir. Bu isə Azərbaycanın mədəni xəzinəsinin bəşəri dəyər kimi tanınmasına xidmət edir.
Ulu Öndər Heydər Əliyevin bu sahəyə verdiyi dəyər, Azərbaycanın təsviri sənətinin və sənətşünaslığının zəngin ənənələrlə müasir dövrə qədəm qoymasına imkan vermişdir.Müasirlik nə qədər güclü olsa da, köklərsiz inkişaf mümkün deyil. Azərbaycan incəsənəti öz gücünü minilliklərdən süzülüb gələn milli irsdən alır. Xalça naxışlarında gizlənən rəmzlər, miniatür sənətindəki incəliklər, muğamın ruhu bütün bunlar bu gün də yaşayan, nəfəs alan mədəniyyətin ayrılmaz hissəsidir.
Bu irsin qorunması və dünyaya təqdim olunmasında Heydər Əliyev Fondu mühüm rol oynayır. Onların həyata keçirdiyi layihələr sayəsində Azərbaycan mədəniyyəti qlobal miqyasda daha geniş tanınır, qədim sənət nümunələri yenidən həyata qayıdır.Mədəniyyət və incəsənət bu gün artıq sadəcə keçmişin mirası deyil, həm də gələcəyin qurucusudur. Hər bir əsər istər rəsm, istər musiqi, istərsə də memarlıq nümunəsi zamanla danışan bir dildir. Bu dil nə söz tələb edir, nə də tərcümə o, birbaşa insanın ruhuna toxunur.Bu gün Azərbaycanda mədəniyyət və incəsənət sahəsi canlı bir orqanizm kimi inkişaf edir dəyişir, yenilənir, lakin öz mahiyyətini itirmir. Bu inkişafın arxasında həm zəngin tarix, həm də uzaqgörən siyasət dayanır.
Azərbaycan incəsənəti bu gün yalnız bir ölkənin sərhədləri daxilində deyil, qlobal mədəniyyət səhnəsində özünəməxsus yer tutan, daim yenilənən və gələcəyə doğru inamla addımlayan bir yaradıcılıq kainatıdır. Bu kainatda hər rəng bir duyğu, hər xətt bir fikir, hər əsər isə bir ömürdür.Ulu Öndər Heydər Əliyevin hələ onilliklər öncə təməlini qoyduğu mədəni intibah strategiyası özünün ən uca zirvəsinə Şuşanın “Azərbaycanın mədəniyyət paytaxtı” elan edilməsi ilə ucaldı. Bu, sadəcə bir status deyil, xalqımızın mənəvi qürurunun, pozulmaz iradəsinin və mədəniyyətimizin əbədi qayıdışının simvoludur. Heydər Əliyevin hər zaman böyük sevgi və həssaslıqla yanaşdığı, “Şuşasız Qarabağ, Qarabağsız isə Azərbaycan yoxdur” deyərək ruhuna həkk etdiyi bu müqəddəs şəhər, bu gün yenidən dünya mədəniyyətinin mərkəzlərindən birinə çevrilmişdir.
Bu qayıdışın ən ali təzahürü isə uzun fasilədən sonra Cıdır düzündə yenidən səda verən “Xarıbülbül” festivalıdır. İllər əvvəl Ulu Öndərin təşəbbüsü ilə başlayan bu musiqi bayramının bərpası, həm bir vəsiyyətin yerinə yetirilməsi, həm də Azərbaycanın mədəni gücünün bütün dünyaya nümayişidir. “Xarıbülbül” artıq sadəcə bir festival deyil, müxtəlif xalqların musiqisinin vəhdət təşkil etdiyi sülh platforması, Azərbaycanın multikultural dəyərlərinin vizit kartıdır.
Şuşada aparılan möhtəşəm bərpa-quruculuq işləri, Molla Pənah Vaqifin məqbərəsinin yenidən ucaldılması və şəhərin tarixi simasının qorunaraq müasirləşdirilməsi sübut edir ki, Azərbaycan dövləti öz keçmişinə sahib çıxdığı kimi, gələcəyini də bu möhkəm mədəni təməllər üzərində qurur.Bu gün Azərbaycan incəsənəti öz gücünü Qobustanın qədim qayalarından, Təbriz miniatürlərinin zərifliyindən və Heydər Əliyevin formalaşdırdığı dövlətçilik ənənəsindən alır. Mədəniyyət bizim üçün sadəcə keçmişin yadigarı deyil, gələcəyin işıqlı yoludur. Bu kainatda hər naxış bir yaddaş, hər səs bir tarix, hər sənət əsəri isə xalqımızın əbədi yaşayış rəmzidir. Bu gün Şuşadan yüksələn muğam sədaları və rəngarəng fırça çalarları Ulu Öndərin arzuladığı o böyük intibahın — Zəfər İntibahının təntənəsidir.
Rəhbəri olduğum Azərbaycan Dövlət Rəsm Qalereyası bizim üçün sadəcə bir sərgi məkanı deyil. Bu məkan uşaqların daxili aləminə açılan sirli bir qapıdır – onların xəyal dünyasının, duyğularının və düşüncələrinin rənglərlə ifadə olunduğu bir yaradıcılıq məbədidir.
Bu qalereya əslində bir məktəbdir. Lakin burada dərslər adi qaydada keçilmir – burada kitab səhifələri deyil, kətanlar danışır; sözlər deyil, rənglər öyrədir; qaydalar deyil, təxəyyül istiqamət verir. Burada uşaq yalnız baxmır, o, hiss edir, düşünür və yaradır. Hər bir rəsm onun daxili dünyasının səssiz etirafına çevrilir.
Bu ideyanın kökündə isə böyük dövlət xadimi Heydər Əliyev-in humanizmə əsaslanan mədəniyyət fəlsəfəsi dayanır. Onun uşaqlara verdiyi dəyər, onların hərtərəfli inkişafını prioritet kimi müəyyən etməsi bu gün də bizim fəaliyyətimizin ideoloji istiqamətini müəyyənləşdirir. Biz onun zəngin irsinin öyrənilməsini, qorunmasını və gələcək nəsillərə ötürülməsini yalnız bir vəzifə deyil, mənəvi borc kimi qəbul edirik.
Eyni zamanda, bu müqəddəs yolun müasir dövrdə layiqincə davam etdirilməsi İlham Əliyev tərəfindən həyata keçirilən məqsədyönlü siyasətdə öz əksini tapır. Onun rəhbərliyi ilə mədəniyyət və incəsənət sahəsində görülən işlər, yaradılan imkanlar, həyata keçirilən layihələr milli dəyərlərin qorunmasına və inkişafına xidmət edir.
Biz də öz növbəmizdə bu siyasi kursu dəstəkləyərək, uşaqların bədii təfəkkürünün formalaşmasına, onların yaradıcı potensialının üzə çıxarılmasına xidmət edən fəaliyyətimizi davam etdiririk. Çünki inanırıq ki, rənglərlə böyüyən uşaq – düşünən, yaradan və dəyərlərə bağlı gələcəyin vətəndaşıdır. Ulu Öndər Heydər Əliyev bizim ailənin hər zaman qürurla xatırladığı, dahi şəxsiyyət idi. atam Abdulla Həşimov, zamanın sərt və eyni zamanda formalaşdırıcı sınaqlarından keçərək yetişmiş bir ziyalı idi. O, elmi yalnız bilik toplusu kimi deyil, insanın özünü və cəmiyyətini dərk etməsinin ali vasitəsi kimi qəbul edirdi. Moskva kimi böyük bir elmi məkanda aspirantura təhsili alması onun dünyagörüşünü genişləndirmiş, lakin onu köklərindən ayırmamışdı. Əksinə, bu mühitdə qazandığı biliklər onun milli düşüncəsini daha da möhkəmləndirmişdi.
Gənclik illərində Heydər Əliyev və Cəlal Əliyev kimi böyük şəxsiyyətlərlə yaxın münasibətdə olması Abdulla Həşimovun həyatında xüsusi mərhələ təşkil edirdi. Bu münasibət sadəcə tanışlıq deyildi , eyni idealların, eyni qayələrin və eyni Vətən sevgisinin birləşdiyi mənəvi bağ idi. Onlar bir-birində yalnız insan görmürdülər, gələcəyin konturlarını görürdülər.
Abdulla Həşimov üçün Vətən anlayışı bir söz yox, bir həyat tərzi idi. O, Azərbaycanın müstəqillik yolunda keçdiyi çətin və ziddiyyətli mərhələlərdə yalnız müşahidəçi kimi qalmadı aktiv iştirakçı oldu. Yeni Azərbaycan Partiyası nizamnaməsinin hazırlanmasında iştirakı onun dövlətçilik düşüncəsinin, siyasi yetkinliyinin və milli məsuliyyət hissinin bariz nümunəsidir. O, inanırdı ki, dövlət yalnız sərhədlərlə deyil, ideyalarla, prinsiplərlə və bu prinsiplərə sadiq insanlar tərəfindən qurulur.
1990-cı ilin qarlı, qanlı yanvar gecəsi — 20 Yanvar faciəsi — hamı kimi atam Abdulla Həşimovun qəlbində silinməz bir yara açdı. Bu hadisə onun üçün yalnız siyasi hadisə deyil, milli ləyaqətin sınağı idi. O, bu faciəni yaşayaraq dərk edirdi ki, Azərbaycan taleyin ən çətin döngəsindədir və bu döngədən çıxmaq üçün güclü iradəyə, uzaqgörən liderliyə ehtiyac var. Onun bütün ümidləri isə bir şəxsiyyətə bağlanmışdı Heydər Əliyevə.
Lakin zaman hər kəsə eyni fürsəti vermir. 1992-ci ilin ən ağır günlərindən biri — Xocalı faciəsi — onun ürəyinə son zərbəni vurdu. Bu faciə onun mənəvi dünyasını sarsıtdı və o, həmin ilin aprelində dünyasını dəyişdi. Beləcə, o, arzuladığı bir tarixi anı Heydər Əliyevin 1993-cü ildə Vətənə qayıdışını görə bilmədi. Amma onun inamı, gözləntisi və ümidləri həmin qayıdışın mənəvi zəminində artıq mövcud idi.
Abdulla Həşimovun həyatında xüsusi yer tutan xatirələrdən biri də 1991-ci ildə baş verən təsadüfi, lakin taleyüklü qarşılaşmadır. Gülarə Əliyeva ilə bağlı yas mərasimindən sonra, 28 May metrostansiyası ətrafında baş verən bu görüş sanki zamanın qısa bir anlıq dayanması idi.
Atamın qardaşımın əlindən tutaraq izdihamın içində böyük bir şəxsiyyətə doğru addımlaması bu səhnə təkcə fiziki yaxınlaşma deyil, həm də mənəvi yüksəliş idi. Abdulla Həşimovun Heydər Əliyev və Cəlal Əliyev ilə üç dəfə qucaqlaşması Şərq mədəniyyətinə xas olan dərin ehtiramın, səmimiyyətin və qardaşlıq duyğusunun simvolu idi.
O anlarda yalnız keçmiş xatirələr deyil, gələcək ümidlər də bölüşülürdü. Qardaşım Abiddin Həşimovun qeyri-adi istedadı haqqında danışılması, onun erkən yaşlarından qazandığı nailiyyətlər bu, bir ailənin deyil, bir millətin potensialının göstəricisi idi. Uşaqlara və istedada xüsusi diqqət yetirən Heydər Əliyevin o an göstərdiyi sevinc, qardaşımın başını sığallayıb ona tövsiyələr verməsi bu səhnə insanlıq, liderlik və gələcəyə inamın vəhdəti idi.
Bu görüşün sonunda Abdulla Həşimovun üzündə yaranan ifadə adi sevinc deyildi. Bu, sanki ilahi bir nurla qarşılaşmış insanın daxili işığı idi. O, həmin an yalnız bir lideri görməmişdi , Azərbaycanın gələcəyini görmüşdü. Bu kimi dəyərli xatirələri unutmaq mümkün deyil. Hər bir Azərbaycanlının böyükdən kiçiyə qədər hər kəsin qəlbində taxt quran şəxsiyyətimiz Heydər Əliyev irsinin qorunub saxlanılması üçün əlimizdən gələni edəcəyik. Biz hər birimiz siyasi varisi olan İlham Əliyevin siyasi fəaliyyətinin işığında daha böyük nailiyyətlər, uğurlar əldə edəcik. Azərbaycanın dahi və qəhrəmanlıq səhifəsi ilə səs salan sərkərdəsi Ali Baş Komandan İlham Əliyevin uğurlu siyasəti nəticəsində Azərbaycan bölünməz , azad , müstəqil və qüdrətli dövlət olaraq dünyada öz sözünü deyir və deyəcək. Gələcəyimiz əmin əllərdədir bununla qürur duyuram.!
AMİDTV.AZ
Aynurə Həşimova Abdulla qızı Sənətşünaslıq üzrə fəlsəfə doktoru, rəssam, Azərbaycan Rəssamlar İttifaqınin üzvü
